Nú geta jólin komið!

Eftir heljar skemmtilegan tíma með góðu fólki í heimsókn þá eru allt í einu að koma jól! Örvæntið hins vegar ekki!

Við hérna í snjólandinu góða erum aldeilis tilbúin, komin með jólamat í hús, jóladrykki, jólaklipping, skreytt fallegt jólatré, mága verið sveitt í jólabakstri, jólapakkar og síðast en ekki síst er jólatónlistin farin að óma allan sólarhringinn.

3 Nielsenar klipptir

Strætóbílstjórarnir sem vita allt

Litli rauðhaus hefur þvílíka ofurtrú á getu sænskra strætóbílstjóra að það er yndislegt. Dáist hún að því í nánast hvert sinn sem við komum heim með strætó og iðulega hljómar þá þessi setning: "Hann var snillingur, hann vissi alveg hvar við áttum heima."
Stóri rauðhaus sem yfirleitt pirrar sig á fruntalegri keyrslu þeirra getur ekki annað en verið sammála þeim litla. Snillingur, að finna húsið okkar svona....

Mikil gleði ríkir annars á Poetgötunni núna, pabbi Nielsen og Björg hans eru komin í hús!

Helgin sem flaug

Þá er kominn mánudagur, ótrúlegt hvað tíminn flýgur nú áfram!

Höfum verið svo jóladuglegar hérna megin að það er næstum því vandræðalegt að tala um það. Drifkarfturinn er jólamágan, komin í blússandi jólagír og keyrir þetta áfram sem er aldeilis ágætt! Föstudagurinn fór í piparkökuhúsbyggingu! Nú fyrir þá sem ekki hafa prófað þá er slík framkvæmd ekkert grín og gekk þetta eigi áfallalaust fyrir sig. Meðal annars varð strompur skakkur og smávægileg brunasár með sjóðheitt sykurlímið. En ánægðar erum við með afraksturinn og segjum húrra fyrir okkur. Piparkökuhúsið okkar er svo yndislega jólalegt og þó það fari kannski ekki á sýningu í Smáralindinni þá er það einkar fallegt og heimilislegt.

Á laugardaginn rifum við okkur á fætur snemma til að skottast með lestinni til Varberg. Stefnan var tekin heim til frænku mágu til að BAKA. Að þessu sinni voru það laufabrauð og kleinur. Þvílíka fjöldaframleiðslan sem fór í gang að halda mætti að við hefðum í huga að opna verksmiðju! Komum svo glaðar heim um kvöldmatarleyti með ótrúlega mikið af laufabrauði og risapoka af kleinum. Ó gleði!

Gleðilegan 1. í aðventu!

Og síðan kom vetur

Vetur konungur hefur tekið Gautaborg í faðm sinn og kreistir full fast fyrir minn smekk enda kulvís með meiru. Geng hér um bæ í eins mörgum sokkabuxum og ég kemst upp með og ekki eru peysurnar færri en samt sem áður skelf ég eins og hrísla. Árans fjárans!
Höfum átt frekar rólega góða daga uppá síðkastið í góðra vinahópi og í smá ferðalögum. Heilmikið fjör. Matarboð hinu megin í bænum hjá Gunna, Krissu og Brynhildi. Íslenskt lambalæri eins og það gerist best og búsbúsbús! Bæjarferðir þar sem kíkt var í búðir, Dauðasafnið (að venju) og afmælisferð til Varberg.

Lentum einmitt í mjög skemmtilegri lífreynslu þar sem við biðum eftir lestinni heim frá Varberg. Biðum þar á stöðinni með nokkrum af rónum bæjarins. Einum leist svo vel á þetta tríó sem við vorum (mága, litli og stóri rauðhaus) að hann vildi endilega bjóða okkur uppá bjór. Ekki minnkaði ágangur hans er hann heyrði að við værum frá Íslandi og þá lá við að hann henti bjórnum í okkur því alvöru Íslendingar færu ekki að hafna bjór. Höfnuðu við þó, honum til mikilla vonbrigða. Finnst mér þetta sýna vel hversu vinalegir Svíar eru, meira segja rónarnir reyna að bjóða manni uppá bjór.

Enn meira fjör á næstunni enda laufabrauðsgerð að detta í gang og faðir Nielsen og kona hans ætla að koma og heimsækja Poetgötuna. Ó hve spennt bíðum við í glugganum.

Meira af dauðanum

Ég er ansi hrædd um að ef litli rauðhaus fer ekki að komast á leikskóla þá eigi hún eftir að enda sem heldur undarlegt barn með skringileg áhugamál (og það er eiginlega ekki hægt að kenna mér um það). Sem gott dæmi um þetta þá fór litli rauðhaus og faðir hennar í göngutúr, löbbuðu meðal annars framhjá kirkjunni okkar. Barnið varð heldur kát og heimtaði að faðir hennar kæmi með sér að skoða dána fólkið...

Ég ætla samt að hafa það meira á lifandi dagskrá á næstunni...

Að öðru...
Fyrir nokkrum árum síðan þá var ég á ferðalagi um Indland ásamt Auði vinkonu, var þetta hin skemmtilegasta ferð og lentum við í ótrúlegustu ævintýrum. Eitt sem var líka merkilegt var hvað við vöktum mikla athygli hvert sem við fórum. Oft stoppaði fólk og hrópaði og benti, meira segja voru ansi margir svo kræfir að mynda okkur, ýmist á "laun" eða stilltu sér upp við hliðiná okkur. Yfirleitt lét maður þetta nú ekki á sig fá en stundum var þetta pirrandi. Nú af öllum stöðum þá upplifði ég þetta aftur í dag hérna í sjálfri Gautaborginni. Sat í rólegheitum á kaffihúsi að lesa þegar það sest maður við hliðiná mér. Nú það væri ekki frásögufærandi nema fyrir þær sakir að maðurinn glápti stöðugt á mig, rak upp hrossahlátur og skrifaði eitthvað í litla bók sem hann hafði meðferðis. Til að byrja skipti ég mér ekkert af honum en hálftíma seinna af þessum geðsýkis hestahlátri þá fór ég að verða nett paranojuð um að ég væri með köku á hausnum eða kaffiskegg upp á enni. Eftir að hafa fullvissað mig um að svo var ekki þá ákvað ég bara að púlla Indlandssvipinn minn á þetta "mér er alveg sama en er líka svolítið pirruð á þér-svipinn". Líkt og í Indlandi þá hafði þetta engin áhrif þannig eftir kaffibollann þá lét ég mig bara hverfa. Sver það, maðurinn klappaði þegar ég fór...

Liseberg í allri sinni jóladýrð

Við erum farin markvisst að vinna í því að koma okkur í jólaskapið. Nú til að tryggja að við værum á réttu róli skelltum við okkur í jólaopnun Liseberg. Meðal þess sem er á boðstólum fram að jólum eru markaðir, bæði matar og dót, jólaljós, risa ljósajólatré, jólasveinn (sem við reyndar hittum og hann er ca 15 ára með skegg..) og lítið jóladýraland. Jóladýr myndu þá vera hreindýr, geitur, hænur og að sjálfsögðu kanínur!
Þetta var hin mesta skemmtun og ég er ekki frá því að jólin hafi streymt inní litlu fjölskylduna hérna í Gautaborg. Hittum meðal annars Gunna, Krissu og Brynhildi og saman örkuðum við um garðinn og sögðum "úúúúaaaaaaa..." yfir öllu því fallega og jólalega sem við sáum. Mér tókst að smakka ótrúlega mikið af mat (nú enda þekktur hámari...) meðal annars reykt hreindýr og elg, elgpylsu (sem ég þarf ekkert að smakka aftur), djúpsteikta vöfflustrimla með kanilsykri, unaðs súkkulaði með koníaksrjóma, alls kyns marsípan og síðast en ekki síst, alvöru bratwurst!

Horfðum á flotta skautasýningu þar sem Lisebergs-kanína renndi sér um með vinum sínum. Til að toppa stemmuna þá var kveikt á stóra ljósjólatrénu með viðhöfn, 3 rakettur. Sem var aldeilis glæsilegt. Enduðum þetta stórgóða kvöld á því að borða á austurrísku veitingahúsi í Liseberg með live tónlist og det hele. Brynhildur og litli rauðhaus töpuðu sér á dansgólfinu með einkar skemmtilegum og nútímalegum danssporum. Frábær dagur með skemmtilegu fólki, lífið gerist nú ekki betra!

Aðrar skemmtilegar fréttir, stóri rauðhaus gerðist svo djarfur að fjárfesta í nýju glæsigrip í formi tölvu og hafa rauðhausarnir tveir verið mikið í því að prófa allar nýjungarnar sem hún hefur uppá að bjóða.....

Frænka=óskilgreint

Rauðhausarnir tveir voru að ræða saman og barst þá talið meðal annars að því að vera kona eða stelpa. Litli rauðhaus er með flest alla hluti á hreinu og meðal annars þetta...
Beinist talið að móður litla rauðhauss og jú litla var alveg með það á hreinu að mamma sín væri kona og taldi upp nokkrar vinkonur móður sinnar sem myndu líka flokkast sem konur. Beindist talið því næst að lita rauðhaus sem tilkynnti þeim stóra glöð að hún sjálf flokkaðist svo sannarlega undir stelpu. Þá var komið að því mikilvægasta...stóri rauðhaus leit djúpt í augu hins litla og spurði, uppá von og óvon, hvað hún flokkaðist sem? Litli rauðhaus var svo með svarið á hreinu og hrópaði kát: "Þú ert FRÆNKA!"

Ó gleðin, laus við konustimpilinn í bili!

Saltholmen,Slotskogen og fleiri góðir hlutir sem byrja á s

Frænkur héldu í ævintýraferð í dag (samt ekki til að sjá hestinn kúka) og tókum við sporvagn númer 11 alla leið til Saltholmen. Það er svona baðstaður Gautara og einnig leiðin út í eyjurnar hérna fyrir utan Gautaborg. Voru rauðhausarnir vopnaðir nesti og báðar í nýlegum skóm. Kalt í veðri en víkingarnir létu það ekki á sig fá. Vel klæddar og til í slaginn. Klifum fjall (eða smá hól, fer eftir hæð og aldri hvernig þetta er metið) þar sem hádegisverður var snæddur með útsýni yfir víkina. Einstaklega fallegt og skemmtilegt. Ákváðum þaðan að skella okkur bara í siglingu um eyjarna, skoða hvort það væri eitthvað varið í þetta. Held ég geti alveg lofað því að þetta er eitthvað sem við skoðum aftur.

Þar sem ævintýraþránni var ekki alveg fullnægt eftir Saltholmen ferðina ákváðum við að koma við í Slotskogen á leiðinni heim. Slotskogen er stórt útivistarsvæði í Gautaborg, þar eru alls konar leikvellir, hægt að fara í heljarinnar pikknikk (næsta vor já takk), Dauðasafnið fræga er staðsett þar og hægt að kíkja í dýragarð þar sem það eru meðal annars (lifandi) mörgæsir, elgir og kindur, vúbbvúbb. Rauðhausar ákváðu að þessu sinni að fara á leikvöllinn. Stór rauðhaus er á þeirri skoðun að Svíar eru í því að ala einungis upp geimfara og áhættuleikara. Þessir rólóar eru ekkert til að gera grín að. Barnið skellti sér í 7 km langa rennibraut og kom heilt niður. Klifurtækið hins vegar fór ekki eins vel og endaði hún á því að smakka smá sand.

Ævintýri stór og smá

Rétt fyrir ofan hverfið okkar er leikskóli/sveitabær. Sveitabæjarhlutinn er opinn fyrir alla  alla daga þannig við litli rauðhaus leggjum ansi oft leið okkar þangað. Nú auðvitað til að skoða lifandi dýrin. Er þetta hin mesta skemmtun fyrir okkur báðar enda miklir dýraáhugamenn. Þar höfum við tvær kýr, geitur, kindur, kanínur, naggrísi, svín og tvo hesta.  Nú áðan bauð stóri rauðhaus þeim litla að koma með sér í ævintýraferð og sú litla gekk til af spenningi og sagði: “Já og sjáum hestinn kúka” Já hin fögru dýr geta aldeilis haldið okkur hressum.

Dauðasafnið vakti svo mikla lukku um daginn og virðast öll hin löngu látnu og uppstoppuðu dýr ekki hafa haft varanleg slæm áhrif á litla rauðhaus. Þannig að við skelltum okkur aftur þangað. Nú til að skoða þau betur og leika okkur í leikhorninu. Litli rauðhaus hafði enn meira gaman að þessu en í fyrra skiptið og vakti þá kengúran einkar mest lukku. Vildi litli rauðhaus meina að kengúran væri alveg eins og móðir sín, báðar með börnin í maganum. Ekki amaleg liking það!

Heimsóttum nytjamarkaði í dag og nældi stóri rauðhaus sér í einstalega fallegan ömmulampa, ó gleðin!

Rennibraut um sporbaug jarðar

Það vakti mikla lukku meðal allra í famelíjunni þegar við töldum okkur hafa fundið einn ótrúlegasta róló í allri Svíþjóð um daginn. Það sem við vissum ekki er að þessi róló var hannaður af NASA sem æfingarstöð fyrir geimgarpa. Mágan, litli rauðhaus og stóri rauðhaus ákváðu að drífa sig og prufukeyra þennan róló í mesta sakleysi. Töltum uppeftir spenntar og kátar. Litli rauðhaus var gíraður upp í að prófa eina svakalegustu rennibraut sem við höfðum séð á ævinni. Sallíbunan reyndist ekkert grín. Barnið fór niður á blússandir hraða og á tímabili þá var hún í lausu lofti. Mágan og stóri rauðhaus voru gapandi í losti og sáu báðar fyrir sér að barnið myndi enda stórslasað hinu megin við hraðbrautina. Jæja what goes up must come down. Barnið endaði með miklu afli beint með andlitið oní sandinum fyrir neðan rennibrautina og ó hve mikið var grátið.

Höfum við ákveðið að leyfa NASA að hafa þennan leikvöll fyrir sig enda óþarfi að slasa litla rauðhaus.

Svíar eru ekkert að grínast með leikvellina hérna...

Dauðasafnið og afmæli mágu

Við litli rauðhaus ákváðum að gerast einkar menningarlegar og skella okkur á safn. Náttúrugripasafnið í Slotskogen varð fyrir valinu. Vissi ekki mikið meira um safnið en hvar það væri staðsett. Jæja barnunginn var í vægast sagt í sjokki þarna inni til að byrja með. Ekkert nema uppstoppuð dýr sama hvert var litið og meira segja fóstur í krukkum. Hún var alveg miður sín yfir öllum dánu dýrunum og vildi vita hver hefði "dánað" þau. Eftir að hafa reynt að útskýra þetta fyrir henni allt saman og gera gott úr þessari dauðasýningu þá jafnaði hún sig nú og fór að hafa gaman að. Hljóp um allt kallandi á gömlu frænku: "Sjáðu, dáinn fíll, sjáðu þarna dáin mús, sjáðu dánir fuglar vá..." Eitt hefur hún í það minnsta tekið upp eftir þessa safnaferð og það er að taka fram hvort dýrin sem hún sér eða er að hugsa um séu lifandi eða dáin. Líkt og við gengum framhjá hundi og hún hrópaði kát: "Lifandi hundur!"
Næsta safnaferð verður klárlega ekki jafn dramatísk og vonum við hérna á Poetgatan að barnið hafi ekki hlotið varanlegan skaða.

Helgin annars var bara ljómandi, stóri og litli rauðhauslíngurnar voru svo heppnar að vera boðnar í 4 ára afmæli til Brynhildar, dóttur Gunna og Krissu. Ótrúlega hresst boð og ekki voru kökurnar neitt til að skemma fyrir. Mikið leikið, hoppað og sungið. Barnið ekkert smá ánægt með að hitta aðra krakka og hvað þá krakka sem skilja íslensku! Rúlluðum út í strætó í myrkrinu, kátar og saddar eftir góða veislu.

Í dag var síðan öðru afmæli fagnað. Mága aldeilis afmælisbarn dagsins. Byrjuðum með afmælishafragraut í morgun, síðan fórum við í afmælistúr í bæinn og fengum okkur afmælislunch. Svo var það afmælislabbitúr og loks afmælisstrætóferð heim. Í kvöld verður svo afmæliskvöldverður með stæl og afmæliskaka. Afmælisgleði!

Pís át

Gordjús heimabakstur

Við litli rauðhaus kitluðum trúarlegu hlið okkar og fórum í kirkjuhitting í hverfinu í morgun. Þar var fullt af börnum í góðu stuði með Guði að leika sér. Skelltum við okkur kátar í fjörið og vorum þar fram að hádegi. Eftir hádegi skelltum við okkur í bæjartúr, fórum í mollið og að sjálfsögðu í dótabúðina og rúllustigana. Klassískur Nielsen-dagur.
Heimkoma seinnipart og stóri rauðhaus skellti í unaðslega hafraklatta, svo ótrúlega einfalt og fljótlegt að meira segja ég gat gert þetta.
Hér er uppskriftin fyrir forvitna nema ég bætti við hálfu epli og slatta af súkkulaði (þá má vel minnka sykurmagnið á móti). Ótrúlega gott!

Rúllustigar og haustið

Haustið kom af öllu afli í dag, með rigningu og hressleika. Við Þórdís létum það nú ekki á okkur fá, enda sannkallaðir víkingar. Klæddum okkur upp og drifum okkur með strætó niður í bæ. Planið var smá snatterí með góðri viðkomu á uppáhalds litla rauðhauss, Fætter BR, sem er risastór og skemmtileg dótabúð. Þar lékum við okkur heillengi og fiktuðum í öllu dóti sem gaf frá sér hljóð þangað til við vorum að verða heyrnalausar. Þá ákváðum við að drífa okkur heim á leið enda klukkan að nálgast hádegismat. Áður en við fórum heim var ekki sjens að sleppa hinu uppáhalds litla rauðhauss en það er rúllustiginn. Fórum við eina sallíbunu í honum og með næsta búss heim.
Húsnæðið er að komast í heimilislegt horf, eina sem við bíðum eftir núna (og mjög mikilvægt ó já) það er sófinn, elsku sófinn og ef allt stenst þá kemur hann á morgun. Koma svo Svíar ekki bregðast okkur!

Þar sem haustið kom í dag þá fögnum við því hérna á Poetgötunni með alvöru grænmetissúpu og heimabökuðu brauði. Er það ekki unaðslegt!

Og svo kemur helgin!

Mikið búið að vera að gera hjá Svíaförum þessa vikuna. Mágur búnar að vera á fullu að mála, litli rauðhaus að hlaupa fram og til baka og bróðir í verkefni. Allir aðilar stóðu sig með prýði.
Fögnum nú að eiga fallega stofu og ekki svo bleikt bað heldur hvítt! jei!
Sófalaus erum við enn því miður og verðum það þangað til í næstu viku, sófabúðin sagði 5-7 dagar að fá sófann en það hugtak er víst ansi teygjanlegt. Höfum verið að taka tv-glápið bara japanskt, allir á koddum á gólfinu, við erum bara smart!
Mágur og barn héldu í bæjarleiðangur í dag og var hann massívur. Sjálf kom ég heim með tvo glæsilega kjóla og hálsmen, ó Gautaborg þú og allar þínar búðir leiðið mig til glötunar....

Var rangt að fitla við bleika litinn?

Poetgatan 19

Erum búin að vera á fullu að koma okkur fyrir á nýja staðnum, mikið búið að ganga á í þrifum og upppakkeríi. Svona um það bil allt að eignast sinn stað sem er æði. Erum að bíða eftir sófanum (sófaleysið er leyst þannig að við berum bara rúmið mitt inní stofu á kvöldin til að glápa á fjernsynið) og svo mála dramabláu stofuna, pjöllubleika baðið og lillaða eldhúsið. Þegar þessi verkefni eru frá ÞÁ skellum við okkur á rassinn með bjór í hönd og segjum "úhhhh jehhhh."
Við litli rauðhaus gerðumst svo myndarlegar í dag, í tilefni af því að við erum komin með eigið eldhús, að við skelltum í gómsætar bollur.

Litli rauðhaus er meira segja svo pró að hún reynir við Nielsen pósuna með sleifina, ágætis tilraun!

elskuleg íbúð

Þá erum við aldeilis komin í nýju íbúðina og eru svona líka ljómandi glöð með þetta. Best er að það er hægt að stelast inná netið hjá einhverjum, jei!

Sænsk undarlegheit

Það var verið að kynna það fyrir mér að hér í Svíþjóð tíðkast það að borða kvöldmat kl. 17:00. Síðan svona milli 19:30-20:00 fá þeir sér lét kaffi fyrir háttinn og í bælið kl. 22:00 í síðasta lagi. Vinnudagurinn byrjar líka hjá flestum mun fyrr en þekkist á fróni.
Ég skal gúddera það að fara snemma í bólið enda er ég svo gömul kella...hins vegar að borða kl. 17:00, detti nú af mér allar dauðar....
Einnig (og þetta þykir mér mest sjokkerandi af öllu) er það venjan í afmælum að það sé bara ein kaka! Ein flipping kaka...Heldur eru það ekki góðir mannasiðir að fá sér oftar ein einu sinni....Nielsen says WHAT...
Fái ég 2 vini í heimsókn þá mun vera vænlegast að spyrja hversu marga bolla þeir telji þeir muni drekka af kaffi og síðan set ég 3 kexkökur á disk. Því við erum jú 3 og enginn þarf meira en eitt á mann...Flipping hell...
En eins gott ég heyrði af þessu því ef það er eitthvað sem Nielsen eru þekktir fyrir þá er það að borða, verð bara með nesti á mér (pulsu eða eitthvað annað létt) ef mér skyldi nú einhvern tímann vera boðið í sænskt afmæli eða kaffiboð.

Gautaborg með meiru

Jæja þá erum við búin að vera hérna í 3 daga og þetta er æði. Dagarnir hafa verið ágætlega rólegir, rölt um bæinn, snúðar borðaðir (það var nú einu sinni KANILSNÚÐADAGURINN á mánudaginn), búðir skoðaðar, sporvagnar prófaðir við mikla gleði litla rauðhauss og miklir skógartúrar í leit af íkornum.

Frændinn sem við hertókum húsið hjá býr í mjög skemmtilegu hverfi, skógur öðru megin og hraðbraut hinu megin, við höngum meira skógarmegin ótrúlegt en satt. Niður í bæ voru einungis ca 14 h&m búðir um leið og maður kom út úr sporvagninum, held þær séu jafn algengar og ljósastaurar. Það var aldeilis ekki ofsögum sagt að ég væri að flytja til h&m....Hef samt náð að hemja mig mjög svo, ég veit að þið haldið eflaust að ég sé að ljúga en þetta er dagsatt, ég er eins og myndastytta þarna inni, skoða bara með augunum eins og ég er að reyna að kenna litla rauðhaus. 

Allt klanið var saman í bænum í dag, fórum á stað sem heitir Saluhallen í hádegismat. Þessi staður er svona sem er semi matvörumarkaður með alls konar básum og síðan semi matsölustaður. Maður velur sér bás sem talinn er álitlegur og matur pantaður. Voða skemmtilegt.

Héldum síðan í skemmtilegan túr til þess að skoða tilvonandi HEIMILI okkar, því ótrúlegt en satt þá er stefnan ekki sú að vera á vergangi mikið lengur! Þetta er hin ágætasta íbúð sem þarf aðeins að lappa uppá, fáum hana seint á laugardaginn þannig helgin er tileinkuð flutningi, þrifum og málun. Hlakka mega til og ég fæ mitt eigið herbergi! Til að fagna þessu öllu þá enduðum við á kínverskum stað þar sem ég fékk mér tatatatat steikt grjón! Getur lífið verið hressilegra?

Á morgun ætlum við mága og litli rauðhaus í Ikea og fá innréttihugmyndir, jibbí! 

1. í Gautaborg

Ó þetta er borg að mínu skapi!

Eplavík og Gekas

Varberg, Varberg ú je Varberg! Þessi staður er eins og vera staddur í sænskri glæpasögu! Þeir sem hafa lesið eitthvað eftir Camilla Läckberg þekkja lýsingarnar og já ég er stödd í einni bókinni hennar. Þegar við gengum um Eplavíkina þá var ég alltaf að bíða eftir því að draugabarnið hoppaði  fram. Beið með hjartað í buxunum því sama hvað þá er ég ekki tilbúin hitta það....

Alla vega, Eplavík, jafn krúttleg og nafnið gefur til kynna. Fengum unaðs sól og hressandi vind í fangið, frábært! 

Eplavík og jafnvel draugabarnið

Hlaupahjólarauðhausinn

Ég var næstum handtekin fyrir perraskap þegar ég tók þessa mynd, hvort það hefði eitthvað flýtt fyrir sænskri kennitölu minni veit ég eigi...

Næsta mál á dagskrá er flennibúðin Gekas. Þetta er ein magnaðasta verslunarferð sem ég hef upplifað. Nú hef ég marga búðina prófað en þetta er í fyrsta sinn þar sem ég hef viljað forðað mér vegna búðarhræðslu! Þegar við mættum, 30 mín eftir opnun, þá var fólk farið að svífa að. Margir hverjir með tvær kerrur á mann. Gekas er svona búð sem selur allt, gjörsamlega allt milli himins og jarðar og á gjafaprís. Það gerir það að verkum að fólk kemur meira segja alla leið frá Þýskalandi til þess að versla þarna. Það voru 4 rútur þarna fyrir utan því það eru sérstakar rútuferðir þangað. Fólk hefur gift sig þarna, ein kellan hélt uppá 90 ára afmælið sitt þarna og það er í alvörunni til sjónvarpsþáttur um þessa búð og staffið!!! Jeminn eini!!! 

Þannig þið getið rétt ímyndað ykkur að ég var spennt að mæta á svæðið! Við alla vega víkingarnir létum okkur hafa þetta eftir nokkurra mínúta panikk í ösinni við innganginn. Þarna örkuðum við um í marga tíma og skemmtum okkur heljarinnar vel, meðal þess sem var verslað: hreingerningarefni, tuskur, föt, sokkabuxur, snyrtidót, töskur, baðvörur svo eitthvað sé nefnt. Seinna skriðum við út verslunarvímu, ég og mágan í það minnsta barnið og Óli stungu af löngu á undan. 

ó jei drífum okkur...

Eins og sönnu hústökufólki sæmir þá stoppum við aldrei lengi á sama stað, á morgun flytjum við til Gautaborgar og ætlum að taka yfir annað húsnæði í eigu ættingja mágu. Vika þar og svo fáum við okkar eigið húsnæði, þá verður partý og þér er boðið, bara mæta með moppu og pensil!

Með sól í hjarta

Stórgóður dagur í dag. Fengum fallegt veður og minna af roki en í gær, jei! Mágan, litla rauðhærð og stóra rauðhærð skelltum okkur í langan göngutúr niður í miðbæ Varberg. Að sjálfsögðu runnum við beint á h&m eins og sannir Íslendingar. Gleðin var óviðjafnanaleg íha!
Í Varberg er mikil fjölskyldustemma og lýsir það sér best í leikvöllum, bara kringum blokkina sem við erum búin að gerast hústökufólk í eru svona 30 rólóar. Mikil gleði meðal minnsta rauðhærðalingsins með það, einnig hjá rauðhærðu hinni stærri þar sem við rólóana eru líka þessir dýrindis bekkir. Rauðhærða stærri veit fátt betra en að planta rassinum á sér á notalegum bekk og glápa á tré.
Eignaðist tvennt nýtt í dag, sænskt símanúmer og risabit á hnéð. Ég er yfir mig glöð með hvort tveggja, ef þið viljið hringja í mig og fá lýsingar á kláðanum sem fylgdi ókeypis með bitinu nú eða bara senda mér klámfengin sms þá er númerið: +46-739380515

Stóri rauðhaus og mágan með augum barnsins

Obal/Opal

Aldrei langt undan, Obal!

Snälla

Nýju herbergisfélagar mínir

                                    

Strax farin að svíkja...

Ég er varla komin inní landið, atvinnulaus og húsnæðislaus og strax farin að svíkja Svía....Gerði þau glæsilegu mistök í miðasjálfsalakassnum í dag að kaupa mér einungis far til Malmö þegar ég klárlega var á leiðinni alla leið til Varberg. Ó hve maginn minn stundi er miðamaðurinn gekk til mín stórstígur og sagði hátt "Billetten tak". Skjálfandi en samt með mitt huggulegasta bros á vör rétti ég honum miðann minn. Mér til mikils léttis og ánægju þá krassaði hann tjékkkkk á miðann minn og strunsaði áfram. Lofum alla heilaga fyrir að hafa verndað mig fyrir 20 þús. kr. sekt og klöppum saman höndum þeim til heiðurs!

Varberg er staðurinn þar til annað kemur í ljós. Jafnvel húsnæði um miðjan okt. Hvernig væri að taka húsnæðis dansinn fyrir mig?

Næst á dagskrá: sænskt símanúmer!

Nokkrir góðir dagar í Köben

Strikið

Nyhavn

Café Alma

Fields

Metro fjör

Nótt í Gussu rúmi